Filmin Adı : Kabadayı (2007)
IMDB Puanı : 8.0/10
Filmin Türü : Drama, Suç
Filmin Süresi : 140 dk.
Çekildiği Yer :  İstanbul

Yönetmen : Ömer Vargi
Senarist : Yavuz Turgul
Oyuncular ;
Şener Şen …  Ali Osman
Kenan İmirzalıoğlu …  Devran
İsmail Hacıoğlu …  Murat
Aslı Tandoğan …  Karaca
Selma Kutlu …  Afet
Rasim Öztekin …  Sürmeli
Tarık Ünlüoğlu …  Gölge
…

REPLİKLER
Haco : Su uyur düşman uyumaz.
Ali Osman : Uyumuyorlar zaten, hepsi mezarda.

Fedai : Kıpırdıma ordan, ellerini göreyim.
Dj : Aha işte ellerim.

Fedai : Teomanla hesabı kapattık.
Murat : Öldü mü ?
Fedai : Öldü. Aslında sende ölüsün ama henüz bunu bilmiyorsun.

Murat : İçeriye silahla nasıl girdiniz ?
Ali Osman : Ne silahı ? Biz silah taşımayız.
Murat : Ya üzerinize gelselerdi ?
Ali Osman : Gelebildiler mi ?

Ali Osman : Daha mahkeme kapısına varmadan yok ederler adamı.
Dinlerler mi seni ?
Murat : Belki seni dinlerler. Ne de olsa eski mafyasın.
Ali Osman : Ne dedin sen ?
Murat : Mafyasın dedim. Anlaşırsınız.
Ali Osman : Ne diyorsun ulan sen. Ağzını topla, ağzını.
Kim söyledi sana mafya olduğumu ? Ben mafya değilim. Hiç bir zaman olmadım.
Benim arkamda polis yoktu, milletvekilim yoktu. Ben ne uyuşturucu, ne silah, ne fahişe sattım.
Ben işimi tek başıma gördüm. Düşmanlarımla tek başıma hesaplaştım. Ve yaptığım herşeyin bedelini ödedim.

Ali Osman : Senin silahında mermi ters dönmüş evlat. Dikkat et kendini vurmayasın.
Delikanlı adam yol yordam bilir. Raconda sığınanları teslim etmek gibi bir şey var mıdır ? Duydun mu hiç ?
Bak Devran efendi. Sen beni tanımazsın. Ben arkamda çok ceset bıraktım. Çok aileyi ağlattım.
Bir sürü bela herifin ciğerini gözümü bile kırpmadan söküp aldım. Cesetleri çoktan çürüdü.
Bunların bir kısmı bilinir, bir kısmı bilinmez. Sonunda bir şeyler oldu ve ben silahı bıraktım. Tövbe ettim.
Uzun zamandan beri beladan uzak, sakin bir hayat yaşıyorum.
Yalnız, biliyor musun ? Ben hastayım, bu hastalık şey… Unutuyorsun. Herkesi, herşeyi unutuyorsun.
Kafanda ne varsa silinip gidiyor, sıfır oluyorsun. Bu ne demek biliyor musun ?
Devran : Anlatırsan, anlarım.
Ali Osman : Şu demek. Seni şuracıkta gebertsem, zerre kadar vicdan azabı çekmeyeceğimi biliyorum.
Çünkü yeminimi unutacağım. Seni unutacağım. Silahımı nasıl beynine dayadığımı, nasıl tetiği çektiğimi, o sefil beyninin nasıl dağıldığını asla hatırlayamayacağım.
Yani benim açımdan artık tövbe diye bir sorun yok.

Sürmeli : Nafile uğraşma, aslanım. Senin sertliğin bana sökmez. Niye biliyor musun ?
Devran : Niye ?
Sürmeli : Bendeki g.t hiçbirinizde yokta ondan.

Ali Osman : Zaten biz yokmuşuz. Cesaret yokmuş. Yiğitlik, mertlik yalanmış. Ölümüne arkadaşlık, dostluk filan palavraymış. Racon bitmiştir.

Devran : Yeter, yüzüme vurma. Karaca beğenmeyecek beni. Zaten bu halimi de pek tutmuyor ya.

Ali Osman : Eğer bu alemde Ali Osman’a meydan okuyacaksan, onun kaç tabanca taşıdığını bileceksin.
Devran : İyi, kulağıma küpe olsun.

KISA KISA
Bizler eceli ile ölmeye karar verenler, kurşunla ölenlerin şeferine içiyoruz.
Keskin bıçak en çok sahibini kesermiş.
Bana Ceylan Kuzu’yu söylerdi, bütün yaralarım geçerdi.
Adam olmak için diploma şarttır.
Kural belli : Çuvallamayacaksın.
Sana yapılanı yapanın yanına koymayacaksın.